پیدا





احیاء دردها

درخواست حذف اطلاعات

عمیقا میتوانم بگویم هنوزم که هنوز زخم هایی که در گذشته خورده ام یام نیافته است و زیر وار وار لبخند های بروز نیافته و سکوت های ممتد مدفون شده. من احتمالا در بالاترین حجم مبتلا شدن به مرگ قرار دارم مرگی نه جسمانی، شاید روحی، که دیگر تاب زیستن ندارد.اینکه می بینم ناتوان از فراموش انی هستم که مرا به چشم بر هم زدنی فراموش د غصه در دنیایم مانند طاعون اپیدمی می شود. زنده ماندن چه ارزشی دارد وقتی زندگی بیشترین دلیل برای مردن را به ما توصیه می کند. پی نوشت: من تفسیر س سنگ ها در تحرک بادهای گمگشته بودم که صدای سوزش زمان مرا در خود فرسایش می داد